L' YSERTTOUT.

Alles over de restauratiewerken aan ons boerderijtje "l' YSERTTOUT" gelegen in Le Cassan, 12440 Lescure Jaoul (Aveyron), en af en toe een cursiefje.

Juni 2015.

geschreven op 28/11/2015

Bijen mag je niet zomaar verhuizen, ge moet afstand en tijd respecteren. Bijvoorbeeld de kasten verhuizen van bij Roger naar mijn bijenkot, dat mag niet in één keer, je moet de bijen eerst minstens drie of nog beter 6 kilometer verder plaatsen en dat gedurende een paar weken.  Dat is omdat die biekes anders terugvliegen naar hun oude plaats want in hun GPS staat dat geprogrammeerd als hun thuis. Zet ge de kasten ver genoeg dan gaan ze niet meer zoeken naar hun oude plaats en na 14 dagen zijn ze die vergeten. Ik moest dus eigenlijk een flinke omweg maken om de kasten naar mijn bijenhal te verhuizen en uiteindelijk staan ze maar een goeie 100 meter verder. 
Vriend Karel, van La Salvetat, had er geen probleem mee om die twee kasten gedurende enkele dagen te huisvesten en La Salvetat is 17 km verder, dus ruim ver genoeg. Als ge dat in de boeken leest dan lijkt dat allemaal heel simpel, in de praktijk kan dat een beetje tegenvallen. Zo’n stevige kastanjehouten kast, gevuld met ramen en bijen weegt al gauw 40 kg en zoiets steil omhoog sleuren tussen de koeievlaaien is niet aan mij besteed. Met de hulp en steun van sterke Danny, dat is de vriend van Hilde en Hilde is een van de zussen van Geert, is de verhuis gelukt, Danny slechts twee bijensteken en ik kwam ervan af met één steek. Normaal moet dat lukken zonder bijensteken maar alle begin is moeilijk en bijen zijn echt rapper dan ge denkt!
Veertien dagen later was het eindelijk zover, ik zou de kasten terughalen en in mijn bijenkot plaatsen, naar mijn gevoel kon het imkeren nu echt beginnen. ‘s Morgens heel vroeg naar La Salvetat gereden met de bedoeling de twee kasten in de auto te laden. De eerste kast ging vlot, vlieggat dichtgeplakt, effe diep ademgehaald kwestie van mijn spieren te spannen en de kast in de auto gezet. Bij de tweede kast is het mislukt, die bijen hadden duidelijk geen goesting om terug te keren naar Le Cassan, nog voor ik de tijd had om het vlieggat tegoei dicht te maken waren er al honderden bijen aan het rondvliegen. Ik had goed roepen van koerekoere en kom kom kom .... bijen vallen niet uit de lucht zoals de duiven! Bon, ik ben dan maar met 1 kast naar huis gereden met het voornemen om de volgende morgen nog vroeger te vertrekken, zo rond 4u00, kwestie van zeker te zijn dat de bijen nog zouden slapen.
Om 4u15 was ik present, de remorque aan de auto omdat ik dacht dat als er toch nog bijen zouden ontsnappen het in ieder geval niet in de auto zou zijn! Op de terugweg is er een hert, zo’n bambi met grote ogen, voor de auto gesprongen en wat doet ieder normaal mens dan:  remmen dichtgooien. Het hert is verder gelopen, dat denk ik toch en de bijenkast is net niet van de remorque gedonderd maar bijen en honing stroomden letterlijk uit de vliegopening. Noch in de boeken, noch op youtube had ik gelezen wat je in zo’n geval moet doen en dus ben ik maar verder gereden. Thuisgekomen heb ik de bijen een paar uur tot rust laten komen en dan efkes in de kast gekeken (deksel afgenomen). Het zag er binnenin een beetje rommelig uit maar nog bruikbaar.  Het leven van een beginnende imker is niet bepaald simpel! Volgend jaar in maart ga ik een week een cursus imkeren volgen in Toulouse, ik heb geluk dat ik erbij ben want de vraag is groter dan het aanbod en er zijn maximum 12 deelnemers per cursus.