L' YSERTTOUT.

Alles over de restauratiewerken aan ons boerderijtje "l' YSERTTOUT" gelegen in Le Cassan, 12440 Lescure Jaoul (Aveyron), en af en toe een cursiefje.

Lima en Pisco.

geschreven op 18/09/2013

Ik heb internet, eindelijk. Vraag me niet waarom maar na 3 dagen sukkelen kan ik met de geleende mini-iPad van Bart onze reiservaring “internetten”!
Goed, we beginnen met de vliegtuigreis: tijdens de vlucht 1 hoofdmaaltijd, 2 kleinere maaltijden en drank à volonte (wijn inbegrepen). Iemand klachten? Wij niet! Dat ze zeggen van Iberia wat ze willen, de service was correct, de beenruimte naar behoren en de films trokken op niks. Daarbij, als ge in Peru wilt geraken moet ge er 12 uur nonstop vliegen voor over hebben, en ook die 4 ambetante kinderen 2 rijen achter ons hebben we erbij genomen. Mens heeft dat nest snotjongeren op ons zenuwen gewerkt!
Afspraak in Lima was bij de ouders van Soledad, een trapeze-collega die bij “les Ptits bras” een seizoen lang Sophie vervangen heeft. Met hen zijn we de volgende dag een reusachtige voedingsbeurs gaan bezoeken. P9140064P9140085Alles wat met eten in Peru te maken heeft kon er bewonderd worden en ook geproefd. Best wel een leuke ervaring en vooral voor Geert heel boeiend. De pa van Soledad is blijkbaar een belangrijk man want we werden er als VIP ontvangen. In plaats van aan te schuiven aan onoverzichtelijke lange rijen zaten we s’middags aan tafel in een VIP-tent met de burgemeester van Lima en de organisator van de beurs (600.000 bezoekers), Moet kunnen. De Pisco-sour was er perfect, de hapjes en vooral de ceviche waren overheerlijk.  Daar ook geleerd dat ze goeie wijn hebben in Peru, enfin, het was voor ons een totaal onverwachte start van vijf weken Peru.P9140089
De volgende middag zijn we na veel, maar dan ook na heel veel goeie raad van de ma van Soledad de bus opgestapt naar Pisco.  Als ge Lima verlaat en ge rijdt tientallen kilometers langs bidon-ville toestanden, dan blijft er van het VIP-gevoel weinig over!
Pisco is een aparte ervaring: de stad is op 15 augustus 2007 voor 70 procent verwoest door een aardbeving en daar is nog geen tien procent van heropgebouwd. Of misschien iets meer, in ieder geval, ik heb er weinig huizen met een verdieping gezien. Veel voorlopige woningen, nog veel kapotte wegen en veel stof. P9160109P9160100P9160099Waarom we hier dan een hotel geboekt hebben? Omdat we het een verstandig idee vonden de eerste paar dagen geen te grote verplaatsingen te doen en even te acclimatiseren aan de kust en omdat het hotel “Tambo Colorado” terecht heel goeie commentaar had op Tripadvisor (en ook op Booking.com). Het is hier een gewriemel van moto-taxi’s, driewielige vehikels met kamikaze chauffeurs die denken dat continu claxonneren de overlevingskansen verhoogt.  Ik vind trouwens dat we op redelijk korte tijd de verschillende verplaatsingsmogelijkheden onder de knie hebben. Voor de lange afstanden de super-de-luxe bussen. Bijvoorbeeld met “Cruz del Sur”, die hebben slaapzetels en twee chauffeurs en prefab-eten dat op niks trekt. Morgen verplaatsen we ons naar Ica, dat is 80 km en daarvoor nemen we een gewone bus, beetje genre de Lijn maar dan zonder geüniformeerde chauffeurs. Is het maar iets van een 20 km, bv. naar Paracas waar we naar de Ballestas-eilanden gevaren zijn, P9170119P9170117dan houden we een collectivo tegen. Je moet die niet eens tegenhouden, als ze een paar bleekneuzen zien stoppen ze spontaan, kwestie van hun vehikel vol te krijgen. Dle minibussen variëren van redelijk comfortabel tot oud roest dat met plakband aan elkaar hangt. En in de stad kiezen we voor de driewielers natuurlijk, mijn geprefereerde kleurrijke mototaxis, tenzij we te voet gaan, mijn minder geprefereerd verplaatsingsmiddel. Erg jammer dat ik er geen foto’s kan bijzetten, daarvoor moet ik de juiste verbinding hebben tussen de mini-iPad en het fototoestel en die heb ik (nog) niet, misschien vinden we die wel in Arequipa want dat is de tweede grootste stad van Peru.
Maar eerst Ica waar we via internet gekozen hebben voor hotel Ollanta. Inderdaad een heel vriendelijke en behulpzame eigenares maar wat ons opvalt is dat de prijzen tot nu toe niet kloppen met wat we op internet lezen. Altijd iets duurder en dat geldt ook voor de restaurants die aangeraden worden in de reisgidsen à la Trotter. Reken maar 12 tot 15 euro voor een verzorgde en lekkere hoofdschotel, wel, voor dat zelfde geld krijg je in Frankrijk een karaf wijn, een voorgerecht, hoofdgerecht, dessert, kaas en koffie. Ge weet wel, de fameuse 12 euro menu’s! Ik moet wel eerlijk blijven, wat we tot nu toe gegeten hebben, telkens een visschotel, was superlekker en zijn geld waard. Om ons budget wat in evenwicht te houden zijn we vanmiddag “lokaal” gaan eten: 4 euro voor een gemengde sla, kip met rijst en een flesje water, ook zijn geld waard maar minder lekker. Ik had er graag een glas wijn bij gedronken maar dat hadden ze niet. Moet ge daarvoor in Ica zijn, in DE wijnstreek van Peru!  Behalve in die VIP-tent heb ik hier nog geen wijn gedronken en dat is vast niet goed voor mijn gezondheid. Hetzelfde met de patatten, Peru is toch HET aardappelland bij uitstek. Op die voedingsbeurs in Lima hebben we honderden soorten patatten gezien en wat krijgen we bij ons eten: bijna altijd rijst. Morgenmiddag gaan we naar een visrestaurant aangeraden door ons hotelmadam, misschien met fritten deze keer? Ge hoort er nog van. Overigens is Ica een stadje met nog meer moto-taxi’s en druk, druk, druk! Rust en stilte en een goeie Pisco-sour hebben we gevonden in de Huacachino oase omringd door reusachtige zandduinen. P9180133P9180131Voor meer toeristische informatie: beetje googelen.